Навiны АПК

Прызнанне рэжыму Лукашэнкі дзяржаўным тэррарызмам

Прэс-рэліз Аб'яднанага Пераходнага Кабінета Беларусі 2 снежня 2022

Са жніўня 2020 года Аляксандр Лукашэнка і прадстаўнікі яго рэжыму здзяйсняюць цэлы шэраг злачынстваў на нацыянальным і міжнародным узроўнях. Да такіх злачынстваў адносяцца грубыя парушэнні правоў чалавека грамадзян Беларусі і замежных грамадзян, злачынствы супраць чалавечнасці, угон самалёта, гібрыдная міграцыйная вайна, саўдзел у агрэсіі Пуціна ў дачыненні да Украіны. Гэтыя злачынствы дагэтуль застаюцца беспакаранымі.

Так, Аляксандр Лукашэнка фактычна захапіў уладу, здзейсніўшы «фальсіфікацыю выбараў», яго рэжым ажыццявіў знішчэнне грамадзянскай супольнасці шляхам незаконных затрыманняў і незаконных прысудаў за антырэжымныя погляды, і ўсё гэта суправаджалася і суправаджаецца бясконцымі бесчалавечнымі катаваннямі.

Праз масавыя арышты ў Беларусі прайшлі больш за 60 000 чалавек, больш за 40 000 з іх падвергліся катаванням, у турмах утрымліваюцца 1446 палітвязняў, узбуджана не менш за 4691 крымінальнай справы па палітычных матывах, 1469 чалавек прызнаныя экстрэмістамі. 11 чалавек-чыгуначныя партызаны, якія праводзілі акцыі па спыненні паставак зброі расейскай арміі падчас нападу на Украіну з тэрыторыі Беларусі, прызнаныя рэжымам Лукашэнкі тэрарыстамі.

Акрамя таго, 23 мая 2021 года ўлады Лукашэнкі здзейснілі незаконную прымусовую пасадку рэйса 4978 авіякампаніі Ryanair, які перавозіў больш за 100 пасажыраў па маршруце Афіны-Вільня у Мінску ў адказ на меркаваную пагрозу бомбы на борце самалёта. Пасля расследавання ІКАО ўстаноўлена, што рэжым Лукашэнкі сфабрыкаваў пагрозу з мэтай арышту беларускага журналіста і палітычнага актывіста, які ў розшуку беларускім урадам. Гэты акт паветранага пірацтва з’яўляецца яшчэ адным злачынствам тэрарызму, учыненым Лукашэнкам, якое павінна прывесці яго да міжнароднай крымінальнай адказнасці.

Больш таго, пасля расійска-беларускіх ваенных вучэнняў «Саюзная рашучасць 2022», якія праходзілі ў Беларусі з 10 па 20 лютага, рэжым Лукашэнкі падтрымлівае і фінансуе Расійскую Федэрацыю — дзяржаву, якая прызнана тэрарыстычнай. Апагеем гэтай сітуацыі стала саўдзел лукашэнкаўскага рэжыму ў вайне супраць Украіны шляхам прадастаўлення сваёй тэрыторыі расійскім войскам для нападу на паўночныя раёны Украіны, аказання расійскай арміі розных відаў падтрымкі - ад медыцынскай дапамогі і абслугоўвання тэхнікі да забеспячэння расійскай арміі ўласнай зброяй, а таксама размяшчэння ракетных комплексаў і прадастаўлення беларускіх аэрадромаў для палётаў знішчальнікаў для паветраных атак на Украіну.

Вышэназваныя злачынствы рэжыму ўяўляюць сабой тэрарызм, так як у адпаведнасці з нацыянальным і міжнародным заканадаўствам, тэрарызмам у тым ліку прызнаюцца злачынныя дзеянні супраць грамадзянскага насельніцтва, учыненыя з намерам прычыніць смерць або сур’ёзныя цялесныя пашкоджанні з мэтай выклікаць стан тэрору ў насельніцтва, запалохаць насельніцтва або прымусіць урад або міжнародную арганізацыю здзейсніць або ўстрымацца ад здзяйснення якога-небудзь дзеянні. Больш за тое, злачынныя дзеянні рэжыму Лукашэнкі адпавядаюць пяці з адзінаццаці відаў дзяржаўнага тэрарызму, замацаваным Жэнеўскай дэкларацыяй аб тэрарызме.

Відавочна, што дзеянні нелегітымнага рэжыму Лукашэнкі-масавыя і сістэматычныя парушэнні правоў чалавека, катаванні і пазасудовыя расправы з мэтай запалохвання насельніцтва Беларусі пасля фальсіфікацыі прэзідэнцкіх выбараў, ілжывая пагроза выбуху бомбы для захопу самалёта, саўдзел у злачынстве агрэсіі супраць Украіны — даюць шырокія падставы для кваліфікацыі гэтых фактаў як тэрарыстычнай дзейнасці.

Каманда Аб’яднанага пераходнага Кабінета ўжо падрыхтавала і перадала факталагічнае і прававое абгрунтаванне для прызнання рэжыму Лукашэнкі на міжнародным узроўні дзяржаўным тэррарызмам і на дыпламатычным узроўні сумесна з дэмакратычнымі краінамі, перш за ўсё краінамі ЕС, ЗША, Канады, Вялікабрытаніі зараз ўзгадняе неабходны механізм такога прызнання.

Палітычныя рашэнні аб прызнанні рэжыму Лукашэнкі дзяржаўным тэррарызмам адыграюць важную ролю ў міжнароднай ізаляцыі рэжыму Лукашэнкі, спыненні яго фінансавання з замежных крыніц, стварэнні перадумоў для пачатку незалежнага міжнароднага расследавання ўчыненых злачынстваў.